It ferhaal fan Femke út Fryslân

It ferhaal fan Femke út Fryslân (het verhaal staat hieronder ook in het NL)

11 jannewaris 2026, in swarte dei yn ús libben. Wat in hiele gesellige dei wurde moast, feroare yn in ferskriklike nachtmerje dêr’t mar gjin ein oan like te kommen.

Wy woenen gourmette, sa’t wy dat wol faker dienen. Dizze kear gesellich mei pake en beppe derby. Wy hienen noch in âlderwetsk gourmetstel mei brânderkes. By it byfoljen fan ien fan dy brânderkes gie it ferskriklik mis. Troch damp dy’t ûntsnapte út de flesse mei spiritus wie der in gigantyske steekflam, dy’t rjocht yn it gesicht fan ús Femke kaam.

Se stie yn ’e brân. Us bern stie yn ’e brân.

Gelokkich wist Martin (heit fan) Femke wat er dwaan moast. Hy koe it fjoer gelokkich gau út krije en wist dat wy fuortendaliks kuolje moesten mei lau wetter. En fral ek kuoljen bliuwe.

Wy skeakelden fuort oer yn de regelmodus; 112 belje. Praktyske saken regelje. Pake en beppe wienen yn shock, mar hawwe ús hiel goed holpen. Beppe naam de soarch foar ús jongste soan op har, wylst pake en Martin mei Femke nei boppe gongen om har ûnder de dûs te setten. Ik regele ûnderwilens help foar ús bisten thús en pakte in tas mei spul foar Femke yn. Yntusken wienen de ambulânse en it mobyl medysk team oankommen.

Wy binne mei in rotgong nei it Martini Ziekenhuis yn Grins riden. Femke fûn dy rit fan-tas-tysk. Se wie fansels al ferdoofd, mar fûn it eins wol gesellich en stoer dat wy sa hurd gongen. Wy hienen op dat stuit noch gjin idee wat ús allegear te wachtsjen stie.

Doe’t wy yn it sikehûs oankamen, waarden wy fuortendaliks opfongen yn de behannelkeamer. Dêr waarden earst har wûnen fersoarge. Har hiele holle en beide hannen wienen ferbaarnd. Ek yn har hals hie se brânwûnen.

Je hawwe gjin flau idee hoe’t it libben der dêrnei útsjen sil. Je beseffe op sa’n momint ek hielendal net dat der tenei in libben foar it ûngelok en in libben nei it ûngelok wêze sil. En dochs is dat sa.

Wat binne wy goed holpen yn it Martini Ziekenhuis. Wat is de soarch dêr goed regele. Fan brânwûnedokters en ferpleging oant pedagogysk meiwurkers, psychologyske soarch, fysioterapy en ergoterapy. It is net te leauwen en it hat op in positive manier in enoarme yndruk op ús makke. Us tankberens is grut!

Njonken alle spesjalistyske soarch binne wy droegen troch de minsken om ús hinne. Pakes en beppes, broers en sussen, famylje, freonen, buorlju, mar ek doarpsgenoaten en sels minsken dy’t wy amper koenen, stjoerden kaartsjes of kamen del.

It is hast net te beskriuwen hoe grut dy lytse dingen foar ús field hawwe. Dat wienen echt de mominten dat wy efkes wat waarmte fielden en der dochs wer in lytse glimke op ús gesicht ferskynde.

Wy sille ferskate aksjes organisearje, en wolle derfoar soargje dat der safolle mooglik bekendheid oer komt dat Serious Request dit jier jild ynsammelt foar de Brandwondenstichting.

De Brandwondenstichting organissearret ferskate saken, sa as de brandwondendag dêr’t âlders wolkom binne, mar ek de broers en sussen, neisten, om inoar op te sykjen. Ek wurdt der fanút de Brandwondenstichting bygelyks it brandwondenkamp organissearre. Femke mocht dêr yn maaie fan dit jier hinne. Earst tochten wy, dat is al wat lang, 5 dagen mar sy fûn it geweldich. Sy hat dêr oare bern kennen leard, dy’t itselde meimakke hawwe. Sy hat bygelyks ek wer leard om wer marshmallows te bakken yn it kampfjoer. It alderbelangrykste is dat sy field hat dat sy net de ienige is. Dat sy der wêze mei, dat sy moai is, ek mei har littekens.

Dêrom wolle wy derfoar soargje dat elkenien yn hiel Fryslân – en fier dêrbûten – wit wêr’t it Glêzen Hûs dit jier foar stiet en safolle mooglik jild ophelje.

Sadat it brânwûnesintrum yn Beverwijk fernijd wurde kin. Sadat der mear ûndersyk dien wurde kin nei kweekhûd. En sadat der hieltyd bettere soarch ûntwikkele wurde kin foar minsken mei brânwûnen, littekens en it trauma.

Mar ek omdat der it elkenien oerkomme kin. Ek omdat it sa belangryk is om te witten watst dwaan moast at it dy oerkomt. Ek omdat der begryp komme moat foar wat san traumatysk ûngelok allegear losmakket, fysiek sjochst de littekens, mar ek de mentale littekens bliuwe foar altiten oan ús ferbûn.

Wy sette de teller earst op 10.000 euro, mar wat ús oanbelanget is dat noch mar it begjin!

En dêrom dogge wy in berop op jim.

Fryslân, kom yn aksje foar Femke en har lotgenoaten en nim de rest fan Nederlân mei!

Organisearje in aksje, sammelje jild yn, diel ús ferhaal of draach op dyn eigen manier in stientsje by. Grut of lyts – elke aksje telt.

Want wy hawwe sels ûnderfûn hoefolle ferskil it makket as minsken om dy hinne steane op it momint datst se it alderhurdst nedich hast.

 

It ferhaal fan Femke út Fryslân

11 januari 2026, een zwarte dag uit ons leven. Wat heel gezellig zou moeten zijn, werd een gruwelijke nachtmerrie waar maar geen einde aan leek te komen. We wilden gourmetten, zoals we dat wel vaker deden. Deze keer, leuk met pake en beppe. We hadden nog een ouderwets gourmetstel met brandertjes. Met het bijvullen van één van die brandertjes ging het gruwelijk mis. Waarschijnlijk is er door damp uit de fles met spiritus een gigantische steekvlam ontstaan die precies recht in het gezicht van Femke terechtkwam. Ze stond in brand. Ons kind stond in brand. Godzijdank wist Martin (heit van Femke) wat hij moest doen. Hij kon het vuur snel doven en wist dat we moesten koelen met lauw water.

Wij stonden als ouders meteen in regelstand. Bel 112. Praktische zaken moeten geregeld worden. Pake en beppe waren in shock en hebben ons goed geholpen. Beppe nam de zorg van onze jongste zoon op zich, terwijl pake samen met Martin en Femke naar boven ging om haar onder de douche te zetten. Ik regelde ondertussen hulp voor onze dieren thuis en pakte een tas met spullen voor Femke in. Ondertussen was de ambulance gearriveerd en het mobiel medisch team.

We zijn met een rotgang naar het Martini Ziekenhuis in Groningen gereden. Femke vond die rit fan-tas-tisch, ze was natuurlijk al verdoofd, maar vond het best wel gezellig. We hadden ook nog geen idee wat ons allemaal nog te wachten stond.

Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis werden we meteen in de behandelkamer ontvangen. Waar ze eerst de wonden verzorgen. Haar hele hoofd en beide handen waren verbrand. Ook op haar hals had ze brandwonden.

Je hebt geen flauw idee hoe het leven daarna eruit gaat zien. Je hebt überhaupt niet het besef dat er een leven van voor het ongeluk en een leven na het ongeluk zal zijn. En toch is het zo.

Wat zijn we goed geholpen in het Martini Ziekenhuis. Wat is de zorg goed geregeld, van brandwondartsen, verpleging, pedagogisch medewerkers, psychologische zorg, fysio, ergotherapie het is ongelofelijk en dat heeft in de positieve zin veel indruk op ons gemaakt. Onze dank ik groot! Los van de specialistische zorg zijn we gedragen door mensen om ons heen. Pakes en beppes, broers en zussen, familie, vrienden, buren, maar ook dorpsgenoten en zelfs mensen die we amper kenden stuurden kaartjes of kwamen langs. Het is echt onbeschrijfelijk hoe die kleine dingen, voor ons zo groot hebben gevoeld. Dat waren namelijk de momenten waarop er toch even een gevoel van warmte was, die een kleine glimlach op ons gezicht liet ontstaan.

We gaan verschillende acties voeren, maar willen vooral bekendheid geven aan het feit dat serious request dit jaar geld inzamelt voor de brandwondenstichting.

De brandwondenstichting organiseert verschillende dingen, bijvoorbeeld de brandwondendag waar ouders welkom zijn, maar ook broertjes en zusjes, naasten, zodat we elkaar kunnen ontmoeten. Ook wordt er vanuit de brandwondenstichting het brandwondenkamp georganiseerd. Femke mocht daar in mei van dit jaar ook naartoe. Wij vonden dat eerst wel een dingetje, 5 dagen. Maar Femke vond het geweldig! Ze heeft daar andere kinderen leren kennen die hetzelfde hebben mee gemaakt. Ook heeft ze weer geleerd om marshmallows te bakken bij het kampvuur. Het allerbelangrijkste is dat zij gevoeld heeft dat ze niet alleen is. Dat ze er mag zijn, dat ze mooi is, ook met haar littekens.

Daarom willen we ervoor zorgen dat iedereen in heel Fryslân – en ver daarbuiten – weet waar het Glazen Huis dit jaar voor staat en we willen zoveel mogelijk geld inzamelen. Zodat het brandwondencentrum in Beverwijk vernieuwd kan worden, er meer onderzoek gedaan kan worden naar kweekhuid en er steeds betere zorg ontwikkeld kan worden voor brandwonden, littekens en trauma.

Maar ook omdat het iedereen kan overkomen. Omdat het belangrijk is om te weten wat je moet doen als het jou overkomt. Omdat er begrip moet komen voor wat zo’n traumatisch ongeluk allemaal losmaakt. Fysiek zie je de littekens, maar ook de mentale littekens blijven voor altijd aan ons verbonden.

 We zetten de teller vooreerst op 10.000 euro, maar dat is wat ons betreft nog maar het begin!

En daarom doen we een beroep op jullie. Fryslân, kom in actie voor Femke en haar lotgenoten en neem de rest van Nederland mee!

Organiseer een actie, zamel geld in, deel ons verhaal of draag op jouw manier een steentje bij. Groot of klein – iedere actie telt. Want wij hebben zelf ervaren hoeveel verschil het maakt als mensen om je heen staan wanneer je ze het hardst nodig hebt.