The Gen Alpha Melody: wat houdt deze nieuwe term in?

Melodie of akkoorden?

Deze term komt je misschien wel bekend voor: ‘4 chord progression’ Dit zijn de vier bekende akkoorden die in veel popliedjes voorkomen, zijn de I, V, vi en IV-akkoorden van een majeurtoonsoort. De Romeinse cijfers geven de nummers van de majeurtoonladder aan waarmee we een akkoord beginnen (1, 5, 6, 4) Maar bij de Gen Alpha Melody gaat het niet per se over de akkoorden, maar specifiek over de melodie die steeds wordt ingezet.

Beter goed gejat dan slecht bedacht

Dan denk je misschien: maar copyright dan? Want Radiohead heeft bijvoorbeeld met ‘Creep’ credits moeten geven aan The Hollis, omdat het nummer te erg overeenkwam met ’The Air That I Breathe’ uit 1973. Dat is een hele goede vraag, maar dit is niet aan de orde. Dit komt omdat er gebruik wordt gemaakt van interpolatie: Dit houdt in dat een melodie of een deel van een bestaand nummer opnieuw wordt opgenomen, in plaats van een directe, bestaande sample te gebruiken en het in een nieuw jasje wordt gestoken. Het is dus niet 1 op 1 nagedaan.

Worden mensen het niet beu?

Artiesten gebruiken deze methode omdat mensen het fijn om zich vast te houden aan iets vertrouwds, iets wat ze al kennen. Ook is nostalgie een grote factor. Zo is deze melodie vaak makkelijk mee te zingen, emotioneel effectief en snel herkenbaar.

'Millennial Whoop'

Dit is niet iets nieuws: het patroon eigenlijk al veel ouder is dan moderne popmuziek. Zelfs oudere bands als The Beatles gebruikten vergelijkbare melodieën. Ook is er al eerder een soortgelijke term opgedoken op het internet: The Millennial Whoop, een veelgebruikte popmelodie waarbij zangers steeds heen en weer springen tussen twee herkenbare noten in een “woah-oh” patroon. Dit was enorm populair 10’s, omdat het catchy, emotioneel en makkelijk mee te zingen is. 

Hoeveel nummers kan jij bedenken die ook de Gen Alpha Melody hebben?