Kijk de mini-docu: 'Ik ben ijdel, dus ik ben'

Gek eigenlijk. Vroeger, toen er nog geen dichtbevolkte steden waren en mensen in kleine gemeenschappen leefden, wisten we alles van elkaar. Alles gebeurde in de openbaarheid en als er iets mis ging, dan wist iedereen dat meteen.

In de loop der eeuwen is steeds meer behoefte ontstaan aan het bouwen van muren. Mensen gingen in grote steden wonen en inmiddels kent bijna niemand zijn eigen buurman meer. Die behoefte aan privacy ontstond gewoon.

Waarom zijn we ijdel?

En dan komt er zo'n medium als Facebook om de hoek kijken en opeens worden alle muren weer afgebroken. Wil je weer dat iedereen weet wat je bezighoudt, wat je denkt en hoe je eruit ziet.

Meer dan ooit zijn we bezig met wie en waarom we zijn. Waarom zijn we zo bezig met hoe we overkomen? Zijn we onszelf of spelen we een rol? Ben je ooit nog helemaal jezelf? En als je een optelsom bent van alle rollen die je speelt, wie is het die al die rollen aanstuurt?

Inderdaad, niet de allermakkelijkste vragen die Stine Jensen zich afvraagt in de mini-docu Dus Ik Ben. Des te interessanter om op zoek te gaan naar antwoorden, of dat nu is bij Arie Boomsma, dichter Frank Meester, twee mimespelers, filosoof Alain de Boton of zelfs Obama.

Meer over imago?
>> Doe de test: Zet je jezelf graag in de etalage?
>> Tanja Jadnanansing (PvdA) over imago en de gevaren van Facebook
>> Zo kijkt een 16-jarige met 700K Instagram-volgers naar de wereld
>> Stine Weet Raad: 'Anders Zijn'