Stray Dogs van Nothing But Thieves is een ode aan de energie en gemeenschap van livemuziek

Waar Stray Dogs om draait

In april 2025 begon Nothing But Thieves met het schrijven van Stray Dogs en in oktober was het album al af. Dat het album in zo’n korte tijd tot stand kwam, had onder andere te maken met de extra tijd die de band ervoor had genomen. In tegenstelling tot eerdere albums konden de bandleden zich volledig op het schrijf- en opnameproces richten. De studio waarin het album werd opgenomen, lag bovendien op slechts twee minuten van het huis van frontman Conor. 

Authenticiteit
Naarmate het einde van het opnameproces dichterbij kwam, realiseerde de band zich steeds meer dat het thema en de titel van het album eigenlijk heel dicht bij hun eigen identiteit liggen: authenticiteit. Stray Dogs staat voor alles waar Nothing But Thieves voor staat: het touren, de community, de crew, de fans en iedereen die bij de band betrokken is. Centraal staat de ervaring van hoe het is om onderdeel te zijn van deze band. 

Het belangrijkste uitgangspunt van het album is dat je jezelf moet kunnen zijn en niet zomaar een groep hoeft te volgen. Dat maakt de titel op het eerste gezicht misschien tegenstrijdig. Stray Dogs gaat juist over het idee dat iedereen zijn eigen persoon en zijn eigen eiland kan zijn, totdat ze weer samenkomen. Ondanks hun individualiteit is er binnen de band ontzettend veel liefde voor elkaar en een sterk gemeenschapsgevoel. "Ik denk dat dat ook een groot onderdeel is van ons succes", Conor Mason.

Jasper Leijdens (3voor12) interviewt leadzanger Conor: "Fuck yeah, we wanna make a rock record."

Wil je weten wat er nog meer achter Stray Dogs zit? Conor Mason, leadzanger van Nothing But Thieves, vertelt alles over de betekenis van het album, de dynamiek binnen de band en nog veel meer. Check dan hier het interview van 3voor12 met 3FM-dj Jasper Leijdens.

Gemeenschap rond livemuziek

Na het succesvolle Dead Club City uit 2023, waarop maatschappelijke en politieke thema’s centraal stonden, wilden de bandleden voor hun vijfde album bewust een andere richting inslaan. In hun eerdere werk schreven ze regelmatig over de donkere kanten van tribalisme en roedelgedrag, maar volgens de band schuilt daar ook iets positiefs in. Juist de gemeenschap die rondom livemuziek ontstaat, laat zien hoe krachtig dat gevoel van saamhorigheid kan zijn. En precies dát gevoel vormt het hart van Stray Dogs: de intensiteit van een liveoptreden en het idee dat je tussen al die mensen uiteindelijk jouw eigen plek en jouw eigen mensen vindt.

En hoe zorg je ervoor dat dat echte live-gevoel nóg sterker naar voren komt? Juist: door echte crowdgeluiden toe te voegen! Luister maar eens naar ‘Archive 76’. Wie weet hoor je daar ineens jouw eigen geschreeuw terug.. 

Een moment dat maar één keer bestaat
Hoe leg je een moment vast dat maar één keer bestaat? Dat is wat Nothing But Thieves met Stray Dogs probeert te vangen. En of dat gelukt is! Geen strak gepolijste studio-ervaring, maar het gevoel alsof je zelf midden in de zaal staat, tussen de band en het publiek in. Dat gevoel komt op het album extreem goed tot leven. 

Tracklist als setlist 

Volgens Nothing But Thieves is Stray Dogs een album dat je het liefst van begin tot eind beluistert. Wat maakt een luister-ervaring beter dan een sterke setlist, waarin de nummers elkaar perfect aanvullen? Dat is precies het idee dat ze hebben meegenomen in de opbouw van het album. De tracklist is namelijk bewust samengesteld als een setlist. De nummers volgen elkaar op zoals de band ze ook tijdens een liveshow zou kunnen spelen. Daardoor voelt Stray Dogs niet als een verzameling losse tracks, maar als één grote, doorlopende ervaring.

De openingstrack ‘Stray Dogs’ gooit je meteen midden in die concertbeleving. Je voelt hoeveel zin de concertgangers hebben in de show, het rumoer van een grote crowd en dat moment waarop je weet: nu gaat het losbarsten, zoals hieronder, toen ze het nummer voor het eerst live speelde live bij Finsbury Park. 

Wanneer de lichten weer aangaan

En waar eindigt zo’n setlist? Met ‘A Different Kind Of Happiness’, de twaalfde en laatste track van het album. Volgens de band behoort het nummer zelfs tot hun favoriete nummers die ze ooit hebben gemaakt. Een mega persoonlijk einde dus! Waar de eerste track je midden in het gevoel van een concert gooit, trekt de afsluiter je juist naar binnen. De oprechte woorden van Conor Mason komen binnen, gedragen door overtuigende drums. Het nummer gaat over het accepteren dat geluk er soms anders uitziet dan je vooraf had gehoopt. Juist die kwetsbaarheid maakt 'A Different Kind Of Happiness' tot een passende afsluiting.