Na legendarische halftime-show pakt Bad Bunny deze week 3FM Megahit met 'DtMF'

Emotionele song over nostalgie

De titel van het nummer 'DtMF' (DeBÍ TiRAR MáS FOToS) betekent "ik had meer foto’s moeten nemen" en staat op het gelijknamige album wat afgelopen jaar is uitgebracht. In het nummer zingt Bunny over het verleden en dat hij meer in het moment had moeten genieten. Zo zingt hij lines als "ik wil weer terug naar de laatste keer dat ik in jouw ogen keek, en dan wil ik je dingen vertellen die ik nooit heb kunnen zeggen". In het nummer wil hij duidelijk maken dat je niet je niet te ver in de toekomst moet kijken en je de mensen om je heen nu moet waarderen, moet genieten van het leven en dat het leven niet alleen draait om geld en status.

Bad Bunny sausje

Opvallend is dat het nummer, ondanks de emotionele lading, verrassend vrolijk klinkt. Het zou immers geen Bad Bunny nummer zijn als er niet een enorm dansbare melodie en beat onder zit: los van de emotionele aspecten van het nummer zingt hij namelijk ook over het vieren van het leven en over 'the party life'. In het refrein wordt Bunny ondersteund met een koor en voel je de warme en sfeervolle ondertoon van het nummer. Maar, het zou gaan Bad Bunny nummer zijn zonder sexy randje, hij zingt namelijk ook: "ik hoop dat mijn mensen om me heen mij nooit verlaten, en dat jij mij meer naaktfoto’s stuurt" – een Bad Bunny classic. 

Tiktok trend

Deze track is al een tijdje uit, en is ook al eerder een grote hit geweest. Op TikTok ging het nummer viral, waar een trend ontstond waarin gebruikers persoonlijke foto’s deelden. Van jeugdherinneringen tot beelden van ouders of overleden opa’s en oma’s – met bijna 800 duizend video's groeide deze tune uit tot de soundtrack van pure nostalgie.

Een liefdesbrief aan Puerto Rico

Bad Bunny doet nooit iets half, en ook rond deze release pakt hij groots uit met een indrukwekkende shortfilm. De film gaat over een gevoelig thema: de kolonisatie van Puerto Rico door de Verenigde Staten en de blijvende invloed daarvan op het eiland. In de film volgen we een oudere man die samen met zijn kikkervriendje Concho terugblikt op het Puerto Rico van vroeger en wenste hij dat hij toentertijd meer foto's had gemaakt. Wanneer hij de deur uitgaat om iets te eten te halen, botst dat nostalgische beeld hard met de realiteit. 

Amerikaanse invloeden domineren het straatbeeld en zelfs een simpel bezoek aan de bakkerij voelt vervreemd: de man wordt overspoeld door moderne technologie en afstandelijkheid. Maar dan kantelt de sfeer wanneer de man niet met contant geld kan betalen. Een Spaanssprekende Puerto Ricaan schiet hem te hulp, gevolgd door een veelzeggende boodschap: ze zijn er nog steeds. Het is een klein moment, maar precies genoeg om de film een sprankje hoop mee te geven.