Trina (22) is lesbienne in Oeganda (waar dat helemaal niet mag)

Trina (22) is lesbienne in Oeganda (waar dat helemaal niet mag)

Maandag 4 september 2017 - 15:01 uur

“Eerst ontkende ik tegenover mijn familie, maar toen haalden ze die foto’s tevoorschijn als bewijs. Ze begonnen me te schoppen en slaan. Ik ben echt keihard weggerend.”

Bij Tussenuur op de redactie huppelen heel wat leuke stagiaires rond! Eén van hen, Tinke, vertrok voor een half jaar naar Oeganda om aan een documentaire te werken. 

Terwijl ze woonde in hoofdstad Kampala – dat bekend staat als dé party city van Oost-Afrika – raakte ze bevriend met Oegandeze jongeren. Jongeren met een verhaal, zoals Trina.


(Ex-stagiair Tinke en Trina)

Trina is een Oegandese chick van 22 jaar oud en om maar gelijk met de deur in huis te vallen: Trina valt op meiden. In Nederland is dit tegenwoordig de normale gang van zaken. Maar in Oeganda kun je voor homoseksuele handelingen (zoals zoenen in de club) levenslang in de gevangenis terecht komen. 

Tinke sprak met Trina af in een haarsalon in Kampala. Terwijl Trina voor de spiegel zat, vroeg Tinke haar de kleren van het lijf – so to speak. 

Ben je opgegroeid in Kampala?

“Yep, ik heb hier altijd met mijn ouders, broer en zus gewoond. Hoewel we allemaal nog steeds in Kampala wonen, zie ik ze niet meer. Wist je dat ik ben verbannen uit de familie toen ze erachter kwamen dat ik op meisjes viel ”


(Trina omarmt tegenwoordig het 'point of no return')

“Mijn familie is super religieus. Natuurlijk is bijna iedereen hier in Oeganda religieus, maar mijn ouders wel net even een stapje erger. Mijn vader is een pastoor in de kerk, mijn moeder runt de Zondagsschool.”

Wanneer kwam je erachter dat je gay was?

“Ik heb het altijd al geweten. In de kleuterklas schreef ik liefdesbrieven naar een meisje uit mijn klas. De juf wuifde het weg en zei dat we gewoon beste vriendinnetjes waren. Maar ik bleef volhouden: ‘nee, ik wil met haar trouwen!’


(Kleine Trina)

“Toen kwam de tijd op de middelbare school dat iedereen ineens seks wil en porno kijkt. Hetero-porno natuurlijk. Ik dacht alleen maar: ‘Ieeewl! Vies!’ Maar als het om twee meiden ging... Het werd mij eigenlijk toen wel duidelijk.

“Ik volgde YouTube-kanalen over mensen die homo waren, die me vertelden dat het oké was, dat er niks mis was met wie ik was. Dat heeft me echt super erg geholpen! Maar het blijft mindfucking om iedereen om je heen te horen over hoe slecht het is. Niet echt leuk als mensen vinden dat iemand zoals jij de duivel aanbidt en in de hel komt.”

Hoe kwam je uit de kast bij je ouders?

“Mijn familie had nooit door dat ik op meisjes viel. Ik ben ook best wel vrouwelijk, niet echt een tomboy of zo. Bovendien had ik op de middelbare school een fake boyfriend. We deden alsof we een relatie hadden en iedereen geloofde het! Ze vonden ons allemaal zó leuk bij elkaar! 

“Toen begon ik aan de universiteit en woonde ik op de campus. Zo nu en dan bleef er wel eens een meisje bij mij slapen. Er woonde een chick op mijn gang die mij blijkbaar niet mocht. Ze maakte stiekem foto’s van hoe meisjes mijn kamer insneakten, en die heeft ze aan mijn zus laten zien.


(Trina en haar girl Mai voelen zich ondeugend)

“Op een zondag moest ik naar huis komen voor de kerkdienst. Toen ik thuis kwam, zat de hele familie in de woonkamer. Opa’s, oma’s, ooms, tantes, nichtjes, neefjes... Ik schrok me dood toen ze me confronteerden met de verdenking dat ik homoseksueel was.

“Eerst ontkende ik, maar toen haalden ze die foto’s tevoorschijn als bewijs. Ze begonnen me te schoppen en slaan. Ik ben echt keihard weggerend om mezelf te beschermen.”

Wat heftig!

“Op een gegeven moment nam mijn broer me mee naar een psycholoog, die zelf ook gelovig is. Het was echt verschrikkelijk, hij praatte op me in dat ik een psychische ziekte had. Verder moest ik thuis blijven van mijn ouders, ik mocht nergens meer heen. Ze waren te bang dat ik hun reputatie zou beschadigen.

“Ze hebben van alles geprobeerd om me te ‘genezen’. Naast die verschrikkelijke therapie dwongen ze me om te vasten, ik mocht niet eten. Ze waren eindeloos aan het bidden om de demonen uit me te verjagen.”

Wilde je niet keihard wegrennen van huis?

“Mijn familie zei dat ik niks was zonder hun. Dat als ik weg zou gaan, ik dood zou zijn in hun ogen. Op dat moment was ik er zo klaar mee, dat ik mijn schouders ophaalde en de deur uit ben gestapt. Het was lastig om er ineens alleen voor te staan.

“Het werd nog lastiger toen mijn familie geruchten ging verspreiden dat ik was ingehuurd door blanke mensen om kinderen homoseksualiteit aan te leren. Echt belachelijk. Toen de universiteit hier lucht van kreeg, werd ik eraf gekickt. Ik kon niet meer op de campus wonen, en werd vanaf dat moment afhankelijk van mijn vrienden.

“Ik hoorde achteraf dat mijn ouders vertelden dat ik dood was. Ze hebben zelfs een begrafenisdienst gehouden. Voor hun was Trina al lang geleden dood gegaan, en was mijn lichaam nu overgenomen door een demon.” 


(Trina aan het feesten met Eva)

Heb je veel steun aan vrienden die ook gay zijn?

“De meeste van ons hebben geen familie meer. We vinden wel nieuwe familie, in elkaar. Je steunt elkaar door dik en dun, samen krijg je een dikke huid.

“Er zijn best wat gaybars in Kampala, maar de grootste waar iedereen altijd heen ging, is laatst opgerold. Echt verschrikkelijk, omdat dat de enige plek is waar we onszelf kunnen zijn zonder dat iemand ons veroordeelt. De andere gaybars zijn nu vrij leeg, niemand durft te gaan omdat we bang zijn om opgepakt te worden.


(Shake it, Trina!)

“De YouTube-kanalen hebben mij heel erg geholpen, maar niet iedereen weet van het bestaan af van deze kanalen. Het is al moeilijk om bijvoorbeeld series te krijgen als Orange is the New Black, waar veel homoseksualiteit in voorkomt. 

En de toekomst?

“Ik neem één stap tegelijk. Nu wil ik eigenlijk vooral weer gaan studeren, psychologie het liefst. Helaas mag ik niet meer terug naar de universiteit hier nadat ik eraf ben gekickt. Bovendien heb ik geen geld voor school, ik verdien hier en daar wat met het maken en verkopen van juwelen, maar dat is nauwelijks genoeg om van te leven.


(Trina met twee vriendinnen)

“Het liefst verhuis ik naar Nairobi, in Kenia. Gays zijn daar veel vrijer dan hier. Hopelijk kan ik daar een nieuw leven starten. Ik ben hier constant op mijn hoede op straat, omdat ik op elke hoek iemand uit mijn verleden tegen het lijf kan lopen.

“Later wil ik sowieso trouwen en kinderen. Je mag hier natuurlijk niet trouwen met iemand van hetzelfde geslacht, maar je kunt wel een samenlevingscontract met iemand afsluiten. Samenwonen, een kind adopteren... Op het moment drijf ik een beetje rond zonder richting, maar later zal alles hopelijk op z’n plek vallen.”

“Op het moment kijk ik niet verder dan één stap vooruit. Als mensen nare dingen naar me roepen op straat, zwaai en lach ik naar ze. Constant boos zijn, daar heb je namelijk alleen maar jezelf mee!”

Meer Tussenuur

Populair op 3FM

Bericht naar de studio

Vul in als je een antwoord wilt kunnen ontvangen