Naar homepage
Nieuws

Fresh On Friday: 'Destructie' van Véras

  1. Nieuwschevron right
  2. Fresh On Friday: 'Destructie' van Véras

Iedere week komen er ontelbaar veel albums en EP’s uit. Het is onmogelijk om ál dit nieuwe materiaal te draaien en door de bomen is het maar lastig om het bos te zien. Daarom licht KX iedere vrijdag een release uit die het luisteren waard is. Deze week: ‘Destructie’ van Véras.

De meeste mensen kennen Véras van zijn YouTubekanaal: hierop maakt hij al jaren esthetisch verantwoorde en grappige video’s, maar focust hij zich tegenwoordig vooral op muziek. In 2018 bracht hij zijn album ‘Ali’ uit, een verrassend en vooral emotioneel album dat onderwerpen als familie, verdriet en liefde besprak. Zo’n twee jaar later volgt hij deze plaat op met een EP genaamd ‘Destructie’.

Hoe je de muziek van Véras zou kunnen beschrijven? Aan de ene kant doet hij denken aan Joji. Dit komt niet alleen omdat ze beiden hun start vonden op YouTube, maar ook omdat Véras, net als Joji, schaamteloos eerlijk is. “Ben niet eenzaam, gewoon een leeg mens,” zingt hij in ‘De Langste Nacht’. Hij serveert je zijn rauwe emoties, aangesterkt door piano en melodische synthesizers, en je moet het er maar mee doen. Aan de andere kant herinnert Véras aan Spinvis. Ze gebruiken beiden een bijna literaire insteek in hun teksten, maar blijven ook makkelijk beluisterbaar. Bijvoorbeeld in ‘Stadskanaal’: “Je gaat over lijken, je bracht mij de dood. Je nam opa mee, we hielden ons groot. Sterren storten neer, tijden van weleer.” Simpel, maar zo mooi.

Een opvallende track op deze EP is ‘Hallo’, een popnummer waarin je lichte 80’s-invloeden terughoort. Op deze track is de absurdistische komiek Stefano Keizers te horen, iets wat je misschien niet meteen zou verwachten. Je zou denken dat je hierdoor het nummer niet meer serieus kan nemen, maar het tegenovergestelde blijkt waar. Hij voegt juist de bitterzoete klank toe die deze track nodig had. “Kan niet stoppen met lullig doen, kan niet stoppen met lelijk zijn, kan niet stoppen met er niet zijn, kan niet stoppen mezelf te zijn,” mijmert Keizers op zijn typische cynische toon in de bridge. Dit nummer vindt precies de balans tussen positiviteit en melancholie, iets wat deze EP sowieso goed weet af te wegen.

Soms hangt er nog een stigma rondom Nederlandstalige muziek: dit zou niet even mooi of serieus kunnen zijn als muziek met Engelse teksten. Met ‘Destructie’ weet Véras dit stereotype absoluut te verbreken. Deze EP voelt nostalgisch aan, maar klinkt tegelijkertijd als iets wat je nog niet eerder hebt gehoord. En dat is absoluut niet makkelijk te bereiken. Klasse, Véras!

Om deze inhoud te tonen moet je toestemming geven voor social media cookies.